Jest plagą dzisiejszych społeczeństw, doświadcza miliony osób na świecie i w Polsce. Mowa jest o nadciśnieniu, które jest jednym z najistotniejszych czynników zagrożenia w schorzeniach systemu krążenia. Przeważnie nadciśnienie tętnicze ma miejsce u osób, które mają 40-50 lat, rzadziej u kobiet niż u mężczyzn. Statystyki mówią o ponad 7 mln chorych w naszym kraju. Są jednakże nie do końca prawdziwe, ponieważ wielu chorych nie wie, że mają wysokie ciśnienie. Dlatego tak istotny jest regularny pomiar ciśnienia, przynajmniej raz w roku. Jedynie w taki sposób można szybko rozpoznać zagrożenie i przystąpić do leczenia. Odpowiednie poziomy ciśnienia krwi dla zdrowej osoby to maksimum 140 mm Hg (skurczowe), z kolei dla dolnego ciśnienia rozkurczowego 90 mm Hg. Potwierdzono, że ciśnienie ponad normę, może doprowadzić do komplikacji narządowych, a w rezultacie zgonu. Następstwa nieleczonego nadciśnienia to: przyspieszone zmiany miażdżycowe w arteriach, przerost lewej komory serca, który jest w stanie wywołać chorobę wieńcową lub zawał serca. Wysokie ciśnienie może przyczynić się również do wystąpienia tętniaka aorty, udaru mózgu lub retinopatii (uszkodzenia siatkówki oka). Leczenie wysokiego ciśnienia polega na dążeniu do jego redukcji za pomocą leków lub bez nich. W farmakoterapii stosuje się przeważnie leki hipotensyjne. Leczenie niefarmakologiczne polega na zmianie stylu życia. Do takich działań nadciśnienie tętnicze w tej kwestii można wliczyć: redukcję masy ciała, pozbycie się lub ograniczenie groźnych przyzwyczajeń (rzucenie palenia papierosów, nienadużywanie alkoholu), unikanie stresu, zwiększenie aktywności ruchowej oraz poprawne żywienie. Zaleca się, aby dieta była pozbawiona pokarmów z wysoką zawartością cholesterolu, tłuszczów pochodzenia zwierzęcego czy sodu.