Astma oskrzelowa zalicza się do chorób społecznych. Obecnie uznaje się, że jest to zapalne schorzenie dróg oddechowych z nadreaktywnością drzewa oskrzelowego, przebiegająca ze zmienną obstrukcją dróg oddechowych. Stan zapalny ma z reguły charakter alergiczny, czyli atopowy, i dobrze reaguje na leczenie wziewnymi sterydami. Astma objawia się najczęściej atakami duszności, którym towarzyszy świszczący oddech.

W zależności od elementów wywołujących rozróżnia się dwie postacie astmy:

* Astma oskrzelowa alergiczną egzogenną
Cierpi na nią około 30-50 proc. chorych; w istotnej mierze zależy od przeciwciał IgE – zależnych reakcji nadwrażliwości. W ostatnich latach częstotliwość występowania tej choroby wzrasta. Najróżniejsze alergeny to pyłek roślin i kwiatów, wydaliny roztoczy kurzu domowego, sierść i naskórki zwierząt, itp.

* astmę endogenną, w której wyróżnia się m.in. astmę infekcyjną, astmę powstającą pod wpływem drażniących bodźców fizycznych, chemicznych oraz astmę polekową.
W astmie endogennej nie stwierdza się żadnych szczególnych alergenów wywołujących ostre napady duszności. Koniecznym elementem do powstania schorzenia jest nadreaktywność drzewa oskrzelowego.

Rozróżnia się kilka przyczyn choroby. Znaczną rolę odgrywa czynnik dziedziczności, wrodzony odziedziczony defekt. Wówczas na astmę zapada się już w dzieciństwie. Według danych epidemiologicznych astma atopowa dotyka od 8 do 12 proc. dzieci. W populacji dorosłych, powyżej 18 roku życia, astmę stwierdza się rzadziej. O chorobie decyduje suma rozmaitych czynników. Wpływają na nią obciążenia genetyczne wraz z uwarunkowaniami środowiskowymi, zwłaszcza zanieczyszczenia powietrza różnego typu. Sporo pisze się w ostatnim czasie o szkodliwości spalin z silników diesla; o negatywnym oddziaływaniu dymu papierosowego wiadomo nie od dzisiaj.